Terapia chwytu polega na przywracaniu pacjentom z ręką spastyczną możliwości czynnego otwierania dłoni i chwytania różnych przedmiotów.
Wskazania:
– niedowład mięśni ręki po udarze mózgu, urazach czaszkowo – mózgowych, mózgowym porażeniu dziecięcym (osoby dorosłe), innych schorzeniach neurologicznych z przebiegiem spastyczności
Jak rozpoznać czy pacjent kwalifikuje się do terapii chwytu?
– gdy ręka nie otwiera się czynnie, a próba biernego otwierania dłoni (wyprostu palców) wiąże się z oporem spastycznym ze strony mięśni zginaczy palców
Na czym polega terapia chwytu?
– polega na treningu osłabionego mięśnia prostownika palców i inhibicji mięśni napiętych spastycznie. W skutek tego pacjent po kilku tygodniach ćwiczeń może otworzyć czynnie dłoń i chwycić przedmiot.
W jakim odstępie czasu od uszkodzenia mózgu można zastosować terapię chwytu?
– jak wiadomo najlepsze efekty po uszkodzeniu mózgu uzyskuje się w pierwszych miesiącach, natomiast jeśli chodzi o terapię chwytu to efekty są możliwe nawet kilka lat po uszkodzeniu . Kluczowy jest stopnień aktywności poszczególnych grup mięśniowych kończyny górnej. Poniżej można zobaczyć efekty u pacjentki po udarze mózgu po 5 latach od uszkodzenia. Terapia chwytu trwała 2 miesiące.